Guido Geelen

teksten

In hospitaal kan niet alle kunst

25 oktober, Brabants Dagblad (Gerrit van den Hoven)

solo expositie Guido Geelen & L.J.A.D

Het St. Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg gaat meer werk maken van kunst. Met een kunstwandeling, een kunstboek en een krachtige kunsttentoonstelling.


Het is de eerste samenwerking tussen de Tilburgse kunstenaar Guido Geelen (1961) en de in Haaren wonende fotograaf L.J.A.D Creyghton (1954). In de lange doorgaande gang van het St. Elisabeth Ziekenhuis staan drie door ontwerper Piet Hein Eek gemaakte vitrines waarin Geelen en Creyghton hun werk combineren. Het meest opvallende is de middelste met daarin een verstilde foto van een landschap van Creyghton. Een foto uit zijn reeks ‘Slagvelden’, foto’s van terreinen waar ooit bloedige veldslagen werden uitgevochten. Geelen legde daaronder een beeld in klei van een man die in stukken lijkt te zijn gehakt. Uit zijn lichaam steken glazen vazen. Het is een krachtig beeld waar de toeschouwer een reeks van betekenissen aan kan geven. „Het is een confrontatie met de vergankelijkheid”, zegt Geelen er zelf over.


De expositie van Geelen en Creyghton is een markering. Het Tilburgse ziekenhuis wil meer
werk gaan maken van de kunstexposities. ‘Healing Environment’ van Geelen en Creyghton is de eerste. Het is de bedoeling dat de vitrines blijven staan en later met andere kunstwerken gevuld gaan worden, zegt Rianne Schoenmakers, projectleider facilitaire dienst van het ziekenhuis én lid van de kunstcommissie.


Kunst in het St. Elisabeth was er altijd al. Maar erg veel aandacht was er nooit voor. De kunstcommissie heeft de oudere kunstwerken laten restaureren en gedocumenteerd. Vanmiddag, bij de opening van de expositie van Geelen en Creyghton, wordt ook een boek aangeboden over die kunstwerken: ‘Ons Elisabeth in Beeld’. Er is een wandelroute gemaakt langs de beelden die soms al in een ver verleden werden aangekocht, toen het ziekenhuis nog een sterk katholieke signatuur had. „Kunst is een vorm van communicatie”, zegt Schoenmakers. „We hebben gemerkt dat kunst in het ziekenhuis goed werkt. Natuurlijk, soms vinden mensen er niets aan, maar het zet wel aan tot nadenken.” Er is niet zoiets als ziekenhuiskunst. Al is het zeker niet zo dat alles kan. „Geen naakten, geen politieke kunst”, geeft Schoenmakers aan. Daar komen klachten over. Vroeger werd vooral veel veilige grafiek aangekocht, vooral omdat er veel wandruimte te vullen was en grafiek relatief gezien het goedkoopst was


600 kunstwerken omvat de collectie van het St. Elisabeth. Het is de bedoeling dat die in de loop van de jaren verder zal worden uitgebreid. Maar het budget van de kunstcommissie is bescheiden. Schoenmakers: „We moeten elk dubbeltje omkeren. Voor de expositie van Creyghton en Geelen hebben we subsidie gehad, anders hadden we dit niet kunnen doen.” Graag zou de kunstcommissie werk van een van beiden of van beiden aankopen. Met name het werk van Creyghton blijkt geschikt voor ziekenhuizen. Zo kochten het Jeroen Bosch Ziekenhuis in Den Bosch en UMC’s in Leiden en Utrecht al werk van hem aan.