Guido Geelen

teksten

Ophelia

Introductie

groep expositie Ophelia, sehnsucht, melancholie en doodsverlangen

Schoonheid en dood vloeien uit elkaar voort in een eeuwige cyclus. De verse bloemen in De anatomische les 2 van Guido Geelen worden gevoed door ontbinding en verval, om uiteindelijk zelf ook te verwelken en te dienen als humus voor andere. Het is een andere manier van denken om met de dood om te kunnen gaan, om te kunnen geloven dat het leven niet voor niets is, maar uiteindelijk opgaat in een groter geheel.