Guido Geelen

teksten

Hedendaagse Keramiek in Nederland

Piet Augustein

groep expositie Top Stukken, Hedendaagse keramiek in Nederland

Beeldend kunstenaar Guido Geelen geldt in de wereld van de keramiek als een buitenbeentje. Enerzijds is hij een voortrekker die voortdurend bezig is grenzen te verlegger en voor zijn beelden de materialen kiest die het beste passen bij de ideeën die hij heeft voor de uitvoering ervan. Met zijn onorthodoxe beelden heeft hij aan het traditionele materiaal klei vernieuwende impulsen gegeven. Anderzijds werkt hij graag met klei en kreeg voor zijn werk in 2006 zelfs de Nederlandse Keramiekprijs 200$. Zijn standpunt "Ik heb me altijd afgezet tegen de keramiekwereld" viel in die keramiekwereld dan ook niet altijd in goede aarde. Maar juist die vernieuwende impulsen, die frisse manier van omgaan met het materiaal, waren voor de jury aanleiding voor het toekennen van de prijs.

"Ik kan geen vaas maken", zei Geelen in een interview met Annemiek Engels (Keramiek, juni 2006). "Alle prachtige vazen zijn ooit al gemaakt. Het fenomeen vaas, daar wil ik iets mee doen." En dat iets resulteert al enkele jaren in beelden waarin bloemen geplaatst (kunnen) worden. Platina boomstammen met glazen cilinders waarin bloeiende takken zijn geplaatst (2006), een stierenkop met drie glazen cilinders in de nek op de plek waar een stierenvechter speren steekt (2003), gouden dierschedels met maïs vaasbeeld (2003), een hertenschedel met twee delen van een gewei (2005) en een achtdelige mannenfiguur (Anatomische les, 2005) waar op verschillende plaatsen verse bloemen groeien uit glazen cilinders. Omdat zijn beelden niet geglazuurd worden gebruikt Geelen cilindervormige laboratoriumbuizen om water voor bloemen in te doen. Maar hij giet ook bloemen af in brons en aluminium en combineert deze in tentoonstellingen met schilderijen en meubilair dat in situ aanwezig is. Of hij decoreert klassieke consolebeelden met goedkope plakplaatjes van romantische landschappen. Zijn beelden verenigen een groot aantal tegengestelde elementen in zich en zijn tegendraads en uitdagend, speels en oogstrelend, weerbarstig en verleidelijk, ambachtelijk en industrieel, eenvoudig en complex en zoeken de grens op tussen kunst en kitsch.

Ook in vroeger werk gebruikte Guido Geelen klei als materiaal. Boter, kaas en eieren (Robbelien K 015, halftransparant glazuur, 1988) is een editie van negen tulpenvazen, elk bestaande uit drie delen. In het beeld decoreerde hij kruislings gestapelde balken met transfers van Delftsblauwe tegels met molens, weilanden en zeilbootjes. Zonder titel (C.T. 55/23,1989) is een uit 49 delen bestaand beeld van bloempotvormen, Zonder titel (K115, 1989) bestaat uit 24 liggende balkvormige delen die zijn opgebouwd uit verschillende ornamenten en in Zonder titel (C.T. 55/15, R&S 63855 zwart, R&S 93602 wit, 1990) heeft Geelen een verzameling aangelegd van figuren uit de grafische industrie. Hij ontleende die aan de bestaande vormen van de Letraset, maakte sjablonen van de vormen en plaatste die op de spuitmond van de kleimachine. Er ontstonden letters en alledaagse voorwerpen die in kleiblokken zijn samengeperst.

Uit "Hedendaagse Keramiek in Nederland" (pag. 110/111)
geschreven door Piet Augustein
ISBN 978-90-803810-4-9